KARDELEN

yargılanır yankılar

içim hala sargıda

adını sayıkladığım her an

çığlık çığlığa kargalar


içimi deşer durur,

eşiklerimi tarar durur

binbir türlü dert gördüm 

görmediğimi arar bulur


kardelen uzandı zemheriden

yine sendin onu karlar altına süren

uğursuzluk çınlıyor boğulurcasına

adın dilimde usul usul süzülürken 


düşünmeyi düşleyip 

yine yeniden düşmeyip

koşar gibiyim yanına

seni sardığım âna düş denir.


müşkülüm ve  düşkünüm

kardelen ezildi kış günü 

sensiz kaldığım aylarda, mevsim aynı hâlâ

bir tek ilerliyor çöküşüm 






Yorumlar