Gönül gözüm, nedir özüm?
Bin yutup bir söylüyorum sözü.
Oklar yağarken yüreğime,
Düştüğü yeri seçemiyor gözüm.
Yazdım hiç yazmadığım kadar,
Sözlerim tütüyor şiir denen sobadan.
Yanmayı unutup için için kül olup,
Ya ben de yanıyorum yahut artık korum.
Sen sildikçe ben yazdım sandım,
Gördüm seni ve yazgım sandım.
İnatlaşır gibi kaderimle,
Kırgın gönlümü kızgın sandım.
Ellerinin neştere sirâyeti,
Kötülükle sarsan da terk etmedi inâyetim.
Görmeyi bıraktığım ân seni,
Günden güne tükeniyor dirâyetim.
Tozdan tuğlalar mahşerden kopar gibi,
Yığıldıkça önüme yolumdan sapar gibi.
Sen gafletimi dalga geçer gibi anlatırken,
Yüreğim artık kimsesizliğe çatar gibi.
Yorumlar