KÜSKÜN

 çırılçıplak hislerim, düşünceler ûhrevi

düşündükçe pislenir, düşünceyi yurt edip 

saçlarıma dolanıyor ayın kırık beyazı

belki de dolanan gözlerinin ayazı 


ayıkladım durdum beyazını yalanının

sayıkladım durdum adını karalayıp 

hayıflanıp yıktım yuvasını düşlerimin

virânede bir başıma belki güçlenirim


küskün çocuk sallıyor omuzlarını 

elimden gelse tüm yükünü omuzlarım

kırgın baktığı yangına kül olmasına

izin vermezdim bilsem paramparça olmasına


yetmedi gücüm, kırıldı çocuğun yüreği 

enkazdan çıkarmaya yetmiyor küreğim 

yenilgi ikimizin, acı içimize serilir

doldurduk belki de bize ayrılan süreyi


bırak gideyim küskün çocuğun yanına

sallanıp durup sonra da atsam yamacından

tüm zâfiyetimi, yanılgımı 

hatta saptığımı dâhi amacımdan.

https://youtu.be/z1TdKW3nLc8?si=f_s8rqivMBKiH_dN




Yorumlar