MARAL

kuşların türküsü mâbedimden içeri

unutmuyor hatrım yurdumdan göçeni 

mâtemi katre değil şerha şerha içerim 

elleri üzerimde simsiyah gecenin 


adamakıllı şüphe yarınlar dahi müphem

hülyâlar gözlerinden göğsüne sürer

koynumda inci inci günler

esaret yürüyor geldiğin yönden


vuruldu maral, kanı terk etti yara

yüzünü avcumda değil aynalarda ara

örseliyorum gitmiyor, gizleniyorum yetmiyor

ellerime karıştı artık karan


kıyı şimdi limana döndü sırtını 

ışık dahi gölgesinden sıyrılır 

niçin gün tan yerinden ayrılıp

düşürdü elinden zırhını 


ışık parçalandı gövdemin ortasında

menevişler süzüldü gönlümün arasından

sızma yüreğim bu defa seni sarasım var

ayın gizlenmiş karasından


oysa gül sandım gözükeni gözüme

 ne bahçeler serdim bilsen tenine

sarardı ufuk birbir soldu renkler

hatırlattı kendini kadim gölge


alın yazım bu değil,

derya aradım su değil

kumaşı ince pâzen, hatrımda inkâr zaten

âh'lara döndü dileğim.

https://youtu.be/73GcXzBm4Z0?si=BBdK174uWdxc50UP










Yorumlar