çatırdıyor satır satır kelimeler
hınç sancısı şimdi semâlarda
nakışları dökülüyor nâzenin ve ince
un ufak oldu mahşer selalardan
hilkatin nedimesi bir elinden
bir elinden ürkütüşün kerimesi
sarsılarak ilerliyor gün ağarana dek
dimağın an meselesi delirmesi
ne bu sürat ne bu kâh kâh gülen surat
ya taşlar yağdır yüreğime yahut gül at
gerdirip dizginleri durdurup âlemi
havva’sına müşkül düşkün âdemin
kadim gölge şimdi elinin ardında
haris kuşlar dahi gölgelere yardımda
fersah fersah dertleri sağdırıp
yıldızları topluyorum ardından
anlamadın zâti dinlemedin
dertleri biriktirip elem edip
doldurdukça satırlara bir bir
öğrettin bana kâğıtları bezemeyi
tunç kapılara süreğen bir adım
dağılır mavzeri tutukluğun
sondan başlar başlanacak
telâşı sinemde burukluğun
Yorumlar