ARAF İLE


Şimdi zihnim imkansızlıklar arafında

Vuruldum hem de el uzatsam değecek tarafımdan

İlk değil zincire vuruluşu hevesimin

Ve de son olmayacak adımları gerisin geri


Akıyor kan usul usul ve sımsıcak

Bir yetimin hasretini çektiği kucak gibi

Değsem ellerimle acısına, suç atacak gibi

Ve de içim bugün tüm sırları kusacak gibi


Varsın kussun ben suçluluğun gövdesinde

Elim belimde bekliyorum sonumu ilahtan

Yıllar yılı bu hikâye sendelese de

Namludaki göğsümü ayıramazsın silahtan


Kurtar dedim dinlemedin, bağır dedim söylemedin

Esirgedin merhametin katresini

Artık mayası bozuldu bembeyaz inancımın

İndirdin yüreğime inançsızlığın darbesini


Durak yıkıldı, vagonlar çıktı raydan

İçimde kimsesizliği bağırdığım bir kuyu var 

Ses etmez,el etmez yerde misin?

Bil ki kimsesizliğimde sessizliğinin payı var.




Yorumlar