ARDIÇ

 


Sislerin ardına gölgesini iliştirmiş yolcu,

Cebindeki sükûtu ses etmeden fark et.

Aradıkça yitirdiği o huzuru,

Ya kucakla getir yahut vehmet.


Gayretin paslı elinde inancı canhıraş,

Söküldü gözlerindeki suntalar.

Böylesi erken bir veda, böyle ağır yaradan,

Dur, henüz değil; ölmek bile sanrıdan.


Düşte sanmak; kokusunu duymak

Tam mevsiminde portakal ağaçlarının.

Yolcunun hansızlığını yok saymak

Teker teker öldürüyor ardıçları.




Yorumlar