"Yağmurun altında kalmış sokak lambası gibiyim." dedi birinci ses.
"Kimsesizliğin arasında, etrafıma ışık saçarken; soğuk, gövdemin tam ortasında...
İnsanlar gelip geçiyor yanımdan beni fark etmeden
Lambanın altında durmaya bile yok ki gelen,
Bir söğüt ağacı olsaydım, belki dallarımı savururdum rüzgârın ardından
Dalga dalga süpürürdüm gökten uzanarak
Gerinerek değinirdim yamacımdaki kuşlara
Kimsesizliği tatmazdım bu defa..."
"Ya ben? Ya ben nasıl daldım bu girdaba?" dedi ikinci ses
"Ben asfalta düşmüş bir incir çekirdeği gibi, toprağa dahi kavuşamadan
Eziliyorum onca ayağın altında
Durduğum yerden savruluyorum son sürat
Üstüm başım çamur, gözlerim sağanak
Yağmur ha yağdı ha yağacak
Kim bilir nereye sürüklenecek kaderim,
Toprağa bir gün kavuşmayı dileyip
Süzülüyorum zamanda,
Benim kaderimde yalnız hazan var..."
"Basit geliyor size ben anlatmadığım için yaşananlar" diye yükseldi üçüncü ses
"Ben karanlığın kendisiyim, nedir diye sormayın
Nice canlara vardım, göğsünden çıkardım
Bana değenin gözleri kapandı,
Sesler karıştı seslere
Beni gören dedi ki "bir şans, son bir kere..."
Nice çığlıklar duydum nice nihâyet
Kaçışıp durdu bedenler benden ilahi bir anda
Ama bilmiyorlar ki ben gitmesem de
Kendi kendine yanıma varan var..."
"Ölüm müsün sen dedi?" birinci ses
"Yalvarırım kurtar beni, ölüm dahi bana kimsesizlikten iyi. "
"Senin canın yok ki dedi üçüncü ses
"Senin kaderin yalnızlığa mahkumluk"
"Öyleyse nedir bu içimde yanıp sönen acı mı kahır mı?
Bir başınalığın adı ölümle kalır mı?"
"Bari beni tut, götür bu dünyadan
Toprağa varmak için sana ihtiyacım var" diye haykırdı üçüncü ses
Usulca karardı ölüm
Ölümden beter halleri görüp...
Taburesini çekip oturdu koro şefi
"Sesler yalnız bulur sesleri" dedi.
"Kime nasıl inanayım?
İçimdeki ok çoktan bıraktı yayı...
Yükselip duran alçalıp durmayan sesler
İntikam alır gibi, beynimi deler geçer
İnancın ortasından filizlenir bir şarkı
Ben bu sesleri susturmayı bıraktım..."
Yorumlar