Artık biliyorum şairlerin niçin günahkâr olduğunu
Biliyorum artık
Bu sonsuz mâbedin duvarlarına
Başını tekrar tekrar vurduğunu
İzdırabın tumturaklı giysisini
Usanmadan üzerine tuttuğunu
Nedenini niçinini
Elini daldırdığı yılan dolu geçidini
Biliyorum.
Şair olmak şair ölmek demekti
Bileklerine çakılı çiviler ve akan kan
Kelimeler ummânında hazır kürekleri
Ve dahi yeniden o ıssız türkü kulağında
Yola sordu yolcuyu inanarak ansızın
Yazdıkları yazgısının yankısı
Sırtında kalemden olma tüfekleri
Aynalara baktıkça ruhunu def etmedi.
Artık biliyorum şair neden susmaz kendiyle
Issızlığın acısı tütüyorken bendinden
Anlaşılmaktan uzağa, korku dolu tuzağa
Adını da düşürdü terk ettiği enginde.
Bildiklerim sustuklarımı doğruyor satır satır
Yazmayı unutsam da şairliği hatırlarım.
Artık biliyorum unutmak istercesine
Sessiz bir kuş çırpınıyor göğsümdeki kafeste.
Yorumlar