KADİM

Hangi tenhâdan hangi kalabalığa çıkan,
Sokaklardan geçtim dar ve çıkmaz.
Dolanırken saklı bahçeleri ıssız çölü,
Yağmur yağmur üstüne, sırılsıklam.

Dağılan zaman üzerime ufalanıyor sanki,
Üzerime ufalanıyor gök, bulutlarsa sakin.
Ben de sakinim hiç olmadığım kadar...
Zaman ki eline doğmadığım ana.

Belli ki düşürmüşüm ardımda seni,
Benimle arıyor çünkü ardım da seni.
Körlüğümün en koyu yanısın belki de
Bulamadım, senelerce aradım da seni.


Yorumlar