HÜKÜM

Korkuyorum aynı dipsiz kuyuya düşmekten.
Korkuyorum, aynı zehri aynı tastan içmekten.
Tek derdim bu ummanı boğulmadan geçmekken,
Korkuyorum, karanlığıma yıldızları işlerken.

Kalmam lazım ışıksız soğuk mevsimde.
Hiç güneş görmeden, çekinmeden ölmekten.
Ruhumu teslim edeceğim günü beklerken,
Kalmam lazım acı ve kaderimin hapsinde.

Ne saydım yılları ne solup giden baharı.
Bu şiir ömrüme düşen ne ilk ne de son baharım.
Bilsem ki şu an yaşıyorum son anımı;
Yine kalemi tutarım yine sana yazarım.

Her kalemi tuttukça bunları yazdım sanıyorum.
Tüm acımı satırlara birbir kazdım sanıyorum.
Derdi kederi öylece gönlümün ipinden alıp,
Sayfa sayfa usanmadan dizdim sanıyorum.