Kalsam yitik denizlerin en serininde
Yitirsem avcumda kalan son nabzımı da.
Ne gürlemesi göğün kapkara ciğerleri gibi üzerime
Ne sızması bir yaranın gönlümden derin bir nehir gibi.
Çok içimde bir yerde düşürmüşüm
Bulamıyorum.
Hislerim sancıya gebe bir arazinin en kurak yerinde
Fakat parmaklarımın arasından filizleniyor bir tutamı
Tomurcuklar dökülüyor sapsarı kağıda
Sanki
Hasta bir çocuğun yüzünde açması gibi tebessümün
Serpiştiriyorum kara geceye kırık, soluk yıldızları
Alması gibi en temiz nefesini, puslu bir havadan.
Çekiyorum acının göğünden bin bir türlü hasreti