ÇEKMECEMDEKİ GÜZ

Uçurumun ucundayım ceplerimde şiirler.
Korkmuyorum, gecenin en kudretli yelinden.
Yüreğim her şiirde sızlasa dahi derinden
Kaderim en kör talihin bile dilinde.

Acının kentine yüreğimdekileri yağdırıp.
Boşalttım gözlerimdeki hasret yüklü sağanağı
Yazdıkça yaralarımı hançerledi, dağladı.
Bense yaralarıma bakıp bakıp ağladım.

Yazdım kahrımı, hatıralara basa basa.
Nerden bilebilirdim ölümü, şiirler yazamasam?
Ki satırlarım bir bir tabutlara taşınası.
Bilir misin harlı bir yüreğin kışı nasıl?