İrem Kılıç

Bu Blogda Ara

Şiir, şairin şuurudur.

tarih: Aralık 13, 2015

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar

MARAL

kuşların türküsü mâbedimden içeri unutmuyor hatrım yurdumdan göçeni mâtemi katre değil şerha şerha içerim elleri üzerimde simsiyah gecenin adamakıllı şüphe yarınlar dahi müphem hülyâlar gözlerinden göğsüne sürer koynumda inci inci günler esaret yürüyor geldiğin yönden vuruldu maral, kanı terk etti yara yüzünü avcumda değil aynalarda ara örseliyorum gitmiyor, gizleniyorum yetmiyor ellerime karıştı artık karan kıyı şimdi limana döndü sırtını ışık dahi gölgesinden sıyrılır niçin gün tan yerinden ayrılıp düşürdü elinden zırhını ışık parçalandı gövdemin ortasında menevişler süzüldü gönlümün arasından sızma yüreğim bu defa seni sarasım var ayın gizlenmiş karasından oysa gül sandım gözükeni gözüme ne bahçeler serdim bilsen tenine sarardı ufuk birbir soldu renkler hatırlattı kendini kadim gölge alın yazım bu değil, derya aradım su değil kumaşı ince pâzen, hatrımda inkâr zaten âh'lara döndü dileğim. https://youtu.be/73GcXzBm4Z0?si=BBdK174uWdxc50UP

ZAMBAKLARIN ARDI

Yıkıldı aşılacak olan vadi An bu an tam ayrılığa vuruyor saatim Hükmü yok hiçbir vaadin gözlerinde Gafletim yarınlara özlemimden Zambakların içinden tüttü duman Ne gönlüm ne de umudum var sudan Savur suya yolları geçmesi zor olsun Bırak da deryalarım içimde kor olsun Toprağından öteye düştü tohum Taşa değil yaşa karıştı ansızın Kağıtlar buruştu kalemin hatrı buruk Anlamı yok solukların zira cansızım Ödenecek bedel tüketti hükmünü Koşulduğum diyar hatta ilk değil sürgünüm Camdan buzdan yenilgi zerk ediyor Damarlarımda hıncı aynı âleme döngünün

KAPILAR

çatırdıyor satır satır kelimeler hınç sancısı şimdi semâlarda nakışları dökülüyor nâzenin ve ince un ufak oldu mahşer selalardan hilkatin nedimesi bir elinden bir elinden ürkütüşün kerimesi sarsılarak ilerliyor gün ağarana dek dimağın an meselesi delirmesi ne bu sürat ne bu kâh kâh gülen surat ya taşlar yağdır yüreğime yahut gül at gerdirip dizginleri durdurup âlemi havva’sına müşkül düşkün âdemin kadim gölge şimdi elinin ardında haris kuşlar dahi gölgelere yardımda fersah fersah dertleri sağdırıp yıldızları topluyorum ardından anlamadın zâti dinlemedin dertleri biriktirip elem edip doldurdukça satırlara bir bir öğrettin bana kâğıtları bezemeyi tunç kapılara süreğen bir adım dağılır mavzeri tutukluğun sondan başlar başlanacak telâşı sinemde burukluğun

Blogger tarafından desteklenmektedir

TÜM ŞİİR VE YAZILARIN TELİFİ MEVCUTTUR. ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEME BAŞVURULACAKTIR