KRİZ

Kalbim, zaptedemiyor sancıları.
Öfkem bilendi, yırtıyor gönlümü kancaları.
Bugünün hevesine dünden kan çalınır.
Sabrım, öfkemle sallanıp çalkalanır.

Katrana bulanmış dünyayı, temizleyenler muteber.
Hayallerimin ayaklarını tam on yerden kestiler.
Çayın demini oluşturur güz ve dert.
Hayatın kokusu hüzün, elleri keder.

Kaç demdir ben bu illete düşkünüm?
Kokunun, seni karşıma getirdiğidir düş günüm.
Kâbusum cenazem, senin olduğun düş düğün.
Kaçıncı gün zamana takılıp geçmişe düştüğüm?

Şiir mi sebebi içimdeki göçüğün?
Altına süpürdüm seni,  bulduğum her sözcüğün.
Hayat aklımı kaçırırken ben kıyısında gözcüyüm.
Gidişine artçı gelişine öncüyüm.

Yaralarımı saydım zenginim Karun gibi.
Kimi derde ortak ya da mahrum kimi.
Güven kaburgamı çevreleyen tozdan kaledir.
Oluk oluk aktı şiirim, yetiremedim kalemi.